De vrouwelijke beeldhouwer, de beeldhouweres, is een moderne verschijning in het kunstleven’, schreef Cornelis Veth in zijn biografie van Gra Rueb (1885-1972), uitgegeven ter gelegenheid van haar 60e verjaardag in 1945.
Veth bedoelde hiermee dat het in haar tijd nog hoogst ongebruikelijk was dat een vrouw koos voor het metier van de beeldhouwkunst. Tekenen, aquarelleren of borduren van bloemen en landschapjes werd normaal geacht, maar het zware fysieke werk van boetseren in klei en het bewerken van hout en steen vond men niet passend voor vrouwen. Om die reden waren er rond 1900 vrijwel geen vrouwelijke beeldhouwers. Op een paar uitzonderingen na, zoals Camille Claudel (leerlinge van Auguste Rodin), Saar de Swart (Muze van de Tachtigers) en de in Breda geboren Gra Rueb.
Ze achtte zich als beeldhouweres, niet de kunstenares van den Droom, maar de mensch van de Daad. Zij moet zich geheel geven, ook met haar physiek; en waarom zou een vrouw daarin niet kunnen slagen? Het is een zaak van volharding, meer van willen dan kunnen’, aldus Veth.
Rueb slaagde wonderwel in haar missie. Dankzij haar rijke afkomst, als dochter van een rijke industrieel, was ze in staat privélessen te volgen bij gerenommeerde kunstenaars. In 1911 ging ze in de leer bij Toon Dupuis in Den Haag. Vier jaar later vertrok ze naar Parijs om te studeren bij Antoine Bourdelle, een leerling van August Rodin. Na haar terugkeer in Nederland vestigde ze zich voorgoed in Den Haag. Daar werkte ze verder aan een succesvolle carrière.
Haar werk werd hoog gewaardeerd. Ze verwierf opdrachten voor portretten van het koningshuis en belangrijke monumenten, waaronder het monument voor H.C. Verbraak in Bandung (1921), De Turfschipper in Breda (1926), de Olympische groet bij het stadion in Amsterdam (1928) en Hansje Brinker in Spaarndam (1950). Op exposities kreeg ze vooral waardering voor haar dierfiguren, expressief en gestileerd. Haar vogels zijn krachtig en aandoenlijk: mussen, parkieten, uilen, eendjes enz. Een aantal van haar dierplastieken werd uitgevoerd bij de keramiekfabriek Goedewaagen in Gouda. Haar bronzen herten zijn opgenomen in de collecties van Kunstmuseum Den Haag en het Kröller-Müller Museum.
Meer informatie over De Beeldhouwer(es) Gra Rueb